פֿאַרכאַפּונג אינעם שטילסטן ווינקל פֿון מיטל-מיזרח

A Kidnapping in the Middle East’s Quietest Corner

אַ גרופּע ישׂראלדיקע סאָלדאַטן זוכן די דרײַ פֿאַרכאַפּטע ישיבֿה־בחורים, דעם 17טן יוני, אין חבֿרון
אַ גרופּע ישׂראלדיקע סאָלדאַטן זוכן די דרײַ פֿאַרכאַפּטע ישיבֿה־בחורים, דעם 17טן יוני, אין חבֿרון

פֿון עמיל קאַלין

Published June 18, 2014, issue of July 04, 2014.

וואָס מער מע דערוויסט זיך וועגן די פּרטים פֿונעם פֿאַרכאַפּן די דרײַ ישיבֿה-בחורים אין גוש־עציון, אַלץ בולטער הייבן אָן זען, ווי עס צעגייט זיך די האָפֿענונג אויף דעם שלום-פּראָצעס צווישן ישׂראל און די פּאַלעסטינער. מע מוז מודה זײַן: די פֿאַקטן שטימען מיט די נייגונגען און שטעלונגען פֿון די „קאָנסערוואַטיווע‟ — די קעגנער פֿון די אַלע שווערע באַשלוסן, וואָס די נתניהו־רעגירונג האָט אָנגענומען, כּדי צו פֿאַרפֿלאַנצן אַ צוטרוי בײַ די פּאַלעסטינער, און צו פֿאַרשטאַרקן בײַ די ישׂראלים דעם רושם, אַז די פּאַלעסטינישע שטיצע פֿאַרן שלום-פּראָצעס איז נישט קיין אילוזיע און אַ פּוסטער חלום.

די פֿאַרכאַפּונג האָט ווירקלעך צערודערט די ישׂראלים פֿון אַלע פּאָליטישע קרײַזן. די ישיבֿה-בחורים זײַנען נישט קיין דערוואַקסענע, מילד גערעדט, און אַוודאי, נישט קיין זעלנער, נאָר תּלמידים פֿונעם 10טן קלאַס מיט נאָך קינדערשע פּנימער. גלעד שאַליט איז כאָטש געווען אַ זעלנער, וואָס מע האָט גענומען אין געפֿאַנגענשאַפֿט, אָבער דאָ — באמת נאָך קינדער.

דאָס אָרט, וווּ מען האָט זיי פֿאַרכאַפּט, איז אויך נישט קיין פֿאַרוואָרפֿן ווינקל, נאָר אַ באַרימטער קרייצוועג צווישן ירושלים, די הויפּטשטאָט, און די קאָלאָניעס, וואָס וועלן זיכער בלײַבן אויפֿן שטח פֿון מדינת-ישׂראל אין אַ צוקונפֿטיקן הסכּם.

בלויז מיט אַ פּאָר וואָכן צוריק בין איך געשטאַנען לעבן אָט דעם קרייצוועג מיט מײַן פֿרוי און געוואַרט אויף דעם אויטאָבוס צו פֿאָרן קיין ירושלים. דעמאָלט האָב איך אפֿשר צום ערשטן מאָל געזען ווי „מע כאַפּט אַ טרעמפּ‟: די אויטאָס, וואָס פֿאָרן קיין ירושלים פֿאַר שבת, שטעלן זיך אָפּ בײַם ראַנד, אָפּצונעמען יונגעלײַט, וועלכע וואַרטן און ווערן באַגאָסן מיט שווייס אונטער דער מידברדיקער זון.

בײַ דער אויטאָבוס־סטאַנציע, וואָס געפֿינט זיך אַ פּאָר מעטער ווײַטער פֿונעם קרייצוועג, האָבן זיך געדרייט צוויי צה”ל־סאָלדאַטן, וואָס האָבן מיט ביקסן אויף די אַקסלען אָפּגעהיט די דורכגייער. זיכער, איז דאָס נישט געווען צום ערשטן מאָל און נישט צום צענטן מאָל, וואָס די בחורים האָבן פּלאַנירט צו כאַפּן אַ טרעמפּ, אָן צו געבן אַ טראַכט, וואָס קען זיך טרעפֿן.

דאָס איז נישט דאָס ערשטע מאָל, וואָס די פּאַלעסטינער פֿאַרכאַפּן ישׂראלדיקע בירגער מיטן ציל זיי אויסצוטוישן אויף די פּאַלעסטינער טעראָריסטן, וואָס זיצן אין תּפֿיסה אין ישׂראל. מיט עטלעכע חדשים צוריק האָט אַ פּאַלעסטינער אַרבעטער אין ישׂראל אײַנגעלאַדן זײַן מיטאַרבעטער צו זיך אַהיים און אים דערהרגעט. אָבער וואָס איז אַנדערש איצט איז, אַז די פֿאַרכאַפּער זײַנען, לויט אַלע נײַעס־באַריכטן, אַקטיוויסטן פֿון „כאַמאַס‟, און נישט גלאַט יחידים אָדער אַקטיוויסטן פֿון קלענערע אָרגאַניזאַציעס.

נאָכן דורכפֿאַל פֿון די שלום-פֿאַרהאַנדלונגען האָט די פּאַלעסטינער אויטאָריטעט איניציִיִרט אַ פֿאַראייניקונגס-הסכּם מיט „כאַמאַס‟. די פֿירער פֿון פֿאַרשידענע מערבֿדיקע מדינות און באַזונדערע פּערזענלעכקייטן האָבן געשטיצט און געלויבט די איניציאַטיוו, ווי אַ פּאָזיטיוון שריט, אפֿשר ווײַל עס האָט ניט געלוינט מודה צו זײַן, אַז מען ריזיקירט מיט אַלץ, וואָס מען האָט אויפֿגעבויט זינט דעם אָסלאָ־אָפּמאַך.



Would you like to receive updates about new stories?






















We will not share your e-mail address or other personal information.

Already subscribed? Manage your subscription.