אונדזער לייענער, בנימין פּאָלאַק, אַ סטודענט אין ען־אַרבאָר, מישיגען־אוניווערסיטעט, האָט אונדז אַרײַנגעשיקט אַ פֿריילעכע געשיכטע פֿון צוויי חבֿרים, בערעלע און משהלע, וואָס האָבן געשיקט איינער דעם צווייטן סודותדיקע בריוולעך. וואָס איז געווען זייער סוד? לייענט זייער בריוון־אויסטויש און שרעקט זיך נישט!

רעדאַקציע

אַ מאָל האָבן געלעבט צוויי ברידער. דער עלטערער האָט ניט געהאַט קיין ווײַב און ניט קיין קינדער. דער ייִנגערער האָט געהאַט אַ ווײַב מיט פֿיר קליינע קינדער.

זיי זײַנען ביידע געווען אָרעם. זיי האָבן געהאַט אַ שטיקל ערד וואָס איז זיי געבליבן פֿון זייער פֿאָטער. זיי האָבן ניט געוואָלט צעטיילן צווישן זיך דאָס שטיקל ערד. זיי האָבן זי באַאַרבעט צוזאַמען.

ווען די תּבֿואה* (טוווּע) איז שוין געווען אָפּגעשניטן, פֿלעגן זיי צעטיילן די גאַרבן פּונקט העלפֿט אויף העלפֿט. די גאַרבן זײַנען געלעגן לעבן זייערע הײַזלעך.